Horynieckie wody „siarkowe” mają dość długą historię. Według miejscowych podań, miał się w nich kąpać sam Jan III Sobieski, oraz jego małżonka Marysieńka, która miała kłopoty z chorobami kobiecymi. Zanim Horynieckie źródła siarkowe zostały okiełznane i zaczopowane dzięki głębszym odwiertom, wylewały się samoczynnie w samym centrum i okolicy, tworząc charakterystyczny miejscowy smrodek popularnie nazywanej jajczanki. Horyniecka woda siarkowa (dokładna nazwa chemiczna siarczko-siarkowodorowa) różni się od tych występujących na przykład w Busku nie tylko składem chemicznym, ale i zapachem i wyglądem. Dla zobrazowania tego, wystarczy podać stopień zawartości siarkowodoru w wodach Buska: to jest 50.00 mg na litr. W Horynieckich źródłach, zawartość siarkowodoru dochodzi nawet do 49.60 mg na litr. Czyli różnica jest nieznaczna, jeżeli by porównać w winie procent alkoholu, do wody siarkowej i zawartości siarczków, to wygląda to jak wcześniejsze porównanie wina białego i czerwonego. Woda w Busku ma ostry zapach siarki i ciemny mętny kolor, co spowodowane jest proporcją niektórych składników chemicznych. Horyniecka woda ma lekko błękitny kolor i specyficzny czysty zapach siarkowodoru, porównywany z silnym zapachem gotowanych jaj. Horyniecka siarka różni się od innych tego typu w innych uzdrowiskach, jak wino białe i wino czerwone, oba wina są alkoholami, ale różnią się sposobem powstania. Dlatego też nie należy wód porównywać tak jak borowiny. Pod pewnymi względami, błękitną siarkę Horyniecką można uznać za szlachetną, ze względu na jej czystość. Kąpiele wpływają głównie na choroby skóry i układ ruchu, czyli mięśnie, stawy, ścięgna, więzadła.

Elementem, który ma działanie lecznicze w takiej wodzie jest siarkowodór. Kąpiele mają działanie miejscowe i ogólne. Już w starożytności używano siarki do walki z chorobami skóry, dziś mamy badania naukowe, które to potwierdzają. Szczególnie kąpiele siarkowe mają zbawienne działanie na skórę. Siarka wpływa na rozmiękczenie skóry, wydostanie się łoju z głębszych warstw i dalej powoduje złuszczenie zrogowaciałego naskórka. Dlatego też kąpiele siarkowe są często stosowane w przypadku takich chorób skóry jak łuszczyca. To właśnie uszkodzenia naskórka, w przypadkach chorób skóry, powodują zwiększoną penetrację siarkowodoru w skórze.

Działanie na mięśnie, stawy, więzadła, ogólnie narząd ruchu, kąpieli siarkowych odbywa się na zasadzie utlenia na powierzchni skóry, gdzie siarka przenika do krwiobiegu w postaci siarczanów. Niewchłonięty siarkowodór ulatnia się. Co istotne, siarka znajduje się także we włosach i w tych częściach ciała, które nie są zanurzone w wodzie podczas kąpieli. Pozostaje tam przez kilka tygodni. Siarkowodór z organów wewnętrznych wydalany jest przez organizm głównie przez układ moczowy. Uważa się, że siarka wprowadzona przez skórę zostaje zużyta do syntezy kwasu chondroityno-siarkowego, wchodzącego w skład chrząstek stawowych jak również do syntezy aminokwasów: cystyny i metioniny. Oznacza to między innymi regenerację uszkodzonych struktur stawowych, jeżeli to możliwe, a na pewno wpływa na spowalnianie bądź wstrzymywanie procesów degeneracji chrząstki. Wpływa też na spowolnienie procesów starzenia skóry, paznokci i włosów, oraz na zmniejszenia ilości metali ciężkich w wątrobie, wpływając na ich wydalanie z organizmu.

Kąpiele siarkowe są szczególnie ważne dla osób starszych, które narzekają, na bóle stawów, spowodowane ich powolną degeneracją. Dzięki kąpielom stan ten może się zatrzymać, oraz złagodzić bóle dzięki zwiększeniu przemiany materii. Podczas kąpieli siarczkowo-siarkowodorowych, ulegają przesunięciu duże ilości krwi krążącej do skóry, czemu towarzyszy spadek ciśnienia krwi. Po kąpielach siarkowych obserwuje się wzrost stężenia hemoglobiny i erytrocytów (składniki krwi odpowiadające za przenoszenie tlenu we krwi – czyli lepsze utlenienie tkanek, które wpływa na polepszenie przemiany materii w organizmie). Obniżenie zawartości cholesterolu i trójglicerydów (według najnowszych badań, podwyższony poziom trójglicerydów ma większy wpływ na podniesienie ryzyka zawału serca czy udaru mózgu niż podwyższony poziom cholesterolu. Trójglicerydy to tłuszcze proste, które są odkładane w organizmie jako tkanka tłuszczowa). Obniżenie poziomu kwasu moczowego i zwiększenie jego wydalania w moczu u chorych mających zwiększony poziom kwasu moczowego we krwi.

Przyjmuje się, że działanie ogólne kąpieli siarkowych jest między innymi związane z pobudzeniem osi przysadkowo-nadnerczowej, mechanizm ten ma bardzo duży wpływ na metabolizm. Drugim, jeszcze ciekawszym elementem tego mechanizmu jest wpływ na wydzielanie endorfin, tak zwanych hormonów szczęścia, czyli znacznie poprawiają samopoczucie i uśmierzają ból. Należy przyjąć, że ogólnie stan zdrowienia ciała, musi się wiązać z dobrym samopoczuciem. Dlatego też, jeżeli dana forma leczenia wpływa na polepszenie humoru, odblokowywane są psychologiczne blokady do zdrowienia. Mechanizm zdrowienia jest bardzo prosty. Osoba mająca dobry humor, ma zwiększone wydzielanie dobrych hormonów, i różnych składników chemicznych regenerujących. Natomiast osoba mająca stany depresyjne i stresowe, jest cały czas zalewana szkodliwymi substancjami chemicznymi jak na przykład hormon stresu (kortyzol) który powoduje wzmożony apetyt na to co niezdrowe.

Podsumowując, siarka ma wpływ regulujący na wiele mechanizmów organizmu człowieka. Jednak przyjmuje się powszechnie, że najlepsze działanie kąpieli wykazuje się w chorobach reumatycznych i zwyrodnieniowych stawów. Występuje w nich zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi. U tych chorych po 5-6 kąpielach następuje znaczny spadek kwasu moczowego, wpływając pozytywnie na przebieg procesu chorobowego.
Zwiększone przyswajanie siarki poprawia stan chrząstek i aparatu więzadłowego. Pod wpływem siarki dochodzi do pobudzenia układu łącznotkankowego, które wpływa na rozluźnienie drobnych przykurczy. Wyrównanie niedoboru siarki, które ma miejsce w chorobach narządu ruchu, wpływa korzystnie w leczeniu większości chorób tego narządu. Obserwujemy zmniejszenie sztywności i bóli
mięśni, zwiększenie zakresów ruchów stawów i zmniejszenie ich bolesności oraz poprawę ogólnej sprawności ruchowej.
U kobiet z chorobą reumatoidalną układ endokrynologiczny jest zaburzony, a kąpiele siarczkowo-siarkowodorowe doprowadzają do normalizacji tych zaburzeń. Oznacza to, że różnego rodzaju hormony są wydzielane w zbyt małych albo w zbyt dużych ilościach, co de reguluje działanie organizmu, zaczynają się różne choroby.

W Horyńcu wykonuje się takie zabiegi z użyciem wody siarkowej jak:

kąpiele siarczko-siarkowodorowe w wannie

fasony siarczko-siarkowodorowe

gimnastyka w basenie z wodą siarczko-siarkowodorową

krenotarapia  – forma leczenia, polegająca na piciu wód występujących w danym uzdrowisku, między innymi wód siarczko-siarkowodorowych.

Wskazania do kąpieli obejmują takie schorzenia jak: choroby zwyrodnieniowe wszystkich stawów, w tym kręgosłupa, wpływając dobroczynnie na takie schorzenia jak: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, dna moczanowa, oraz inne choroby układu mięśniowo-więzadłowego. Ma także dobroczynny wpływ na stany pourazowe i pooperacyjne układu ruchu. Bardzo dobre wyniki uzyskuje się też przy chorobach skóry, szczególnie łuszczycy, wpływa pozytywnie na zaburzenia obwodowego krążenia, choroby kobiece (także przy bolesnym miesiączkowaniu) i choroby dziąseł. Wpływa także na nerwobóle, zespoły korzeniowe, zapalenia nerwów, w tym szczególnie na rwę kulszową i barkową.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do brania kąpieli tego typu są uczulenia na związki siarki. Nie można brać też kąpieli, jeżeli występuje znaczna niewydolność krążenia, występują świeże rany, a także w przypadkach nowotworowych.